Vochtbestrijding of een Vochtwerendheid in de bouw is een soort van vochtregulering die wordt toegepast op muren en vloeren van gebouwen om te voorkomen dat er vocht in de binnenruimtes terechtkomt. Vochtproblemen behoren tot de meest voorkomende problemen in woningen.
Vochbtestrijding wordt gedefinieerd als een materiaal dat bestand is tegen de doorgang van water zonder hydrostatische druk. Waterdichtheid wordt door de gedefinieerd als een behandeling die bestand is tegen de doorgang van water onder druk. Over het algemeen houdt vochtbestrijding vocht uit een gebouw, waarbij dampschermen ervoor zorgen dat er geen vocht in de muren terechtkomt. Vochtbestendigheid is niet noodzakelijkerwijs absoluut; het wordt meestal gedefinieerd door een specifieke testmethode, limieten en technische toleranties.
Inhoudsopgave
Methoden
Vochtwerendheid wordt op verschillende manieren bereikt, onder andere:
- Een vochtwerende barrière (DPC) is een barrière door de structuur die ontworpen is om te voorkomen dat vocht opstijgt door capillaire werking, bijvoorbeeld door een fenomeen dat bekend staat als optrekkend vocht. Opstijgend vocht is het effect van water dat uit de grond opstijgt tot een eigenschap.[2] De vochtwerende baan kan horizontaal of verticaal zijn. Een DPC-laag wordt meestal onder alle gemetselde muren gelegd, ongeacht of de muur een dragende muur of een scheidingswand is.
- Een vochtwerend membraan (DPM) is een membraanmateriaal dat wordt toegepast om vochtoverdracht te voorkomen. Een veel voorkomend voorbeeld is polyethyleenfolie dat onder een betonnen plaat wordt gelegd om te voorkomen dat het beton door capillaire werking vochtig wordt.[4] Voor de DPC kan een DPM worden gebruikt.
- Integrale vochtbestrijding in beton houdt in dat er materialen aan het betonmengsel worden toegevoegd om het beton zelf ondoordringbaar te maken.
- Oppervlaktesuppressieve coating met dunne waterbestendige materialen zoals epoxyhars voor weerstand tegen drukloos vocht zoals regenwater of een coating van cement dat op bijvoorbeeld schotselbeton wordt gespoten en dat bestand is tegen water onder druk.
- De spouwmuurconstructie, zoals de regenschermconstructie, is waar de binnenmuren door een spouw van de buitenmuren worden gescheiden.
- Drukscheuren en -voegen in metselwerkmaterialen onder druk zetten.
Materialen
Materialen die op grote schaal worden gebruikt voor de vochtbestrijding zijn onder andere:.
- Flexibele materialen zoals butylrubber, warm bitumen (asfalt), kunststofplaten, bitumineuze vilten, loodplaten, koper, enz.
- Halfstijve materialen zoals mastiekasfalt
- Stijve materialen, zoals ondoordringbare baksteen, steen, leisteen, cementmortel, of cementbeton geschilderd met bitumen, enz.
- Stenen
- Mortel met waterdichte verbindingen
- Grove zandlagen onder vloeren
- Doorlopende kunststofplaten onder vloeren
Metselbouw
Een DPC is een duurzaam, ondoordringbaar materiaal zoals leisteen, viltpapier, metaal, kunststof of speciaal ontworpen bakstenen[6] die in de mortel tussen twee gangen van bakstenen of blokken worden aangebracht. Het kan vaak worden gezien als een dunne lijn in de mortel in de buurt van het maaiveld. Om een doorlopende barrière te creëren, kunnen stukjes DPC of DPM aan elkaar worden gedicht. Bovendien kan de DPC aan de DPM rond de buitenranden van de begane grond worden afgedicht, waardoor de binnenkant van het gebouw volledig wordt afgesloten van de vochtige grond eromheen.
In een gemetselde spouwmuur zit meestal een DPC in zowel de buiten- als de binnenmuur.[citaat nodig] In de buitenmuur zit hij normaal gesproken 150 millimeter (5,9 in) tot 200 mm (7,9 in) boven het maaiveld (de hoogte van 2-3 baksteenbanen). Hierdoor kan de regen plassen vormen en van de grond af spatten, zonder dat de muur boven het DPC-niveau verzadigd raakt. De muur onder de DPC kan bij regenachtig weer verzadigd raken. De DPC in de binnenmuur ligt meestal onder het vloerniveau, (onder een hangende houten vloerconstructie), of, bij een massieve betonnen vloer, is deze meestal direct boven de vloerplaat te vinden, zodat deze kan worden gekoppeld aan de DPM onder de vloerplaat. Dit maakt het mogelijk om plinten boven de vloer te plaatsen zonder dat u bang hoeft te zijn dat ze doorprikken. In plaats van afzonderlijke binnen- en buitenste DPC’s te monteren, is het in de utiliteitsbouw gebruikelijk om een stijve kunststof (zij het een schuin gedeelte) uit één stuk te gebruiken, dat netjes over de spouw past en in beide wanden (een spouwgoot) wordt aangebracht. Bij deze methode moeten er huilgaten komen om het regenwater uit de spouwen te kunnen afvoeren, omdat anders opstijgend vocht van boven de DPC kan ontstaan.
Betonnen wanden en vloeren
Beton laat normaal gesproken vocht door zodat een verticale dampscherm nodig is. De barrières kunnen een coating of een membraan zijn die op de buitenkant van het beton wordt aangebracht. De coating kan bestaan uit asfalt, asfaltemulsie, een verdund asfalt dat bezuinigingsasfalt wordt genoemd, of een elastomeer.[7] Membranen zijn rubberhoudend asfalt of EPDM-rubber. Rubberen producten presteren beter omdat beton soms scheuren ontwikkelt en de barrière niet met het beton scheurt.
Remediërende vochtbestrijding
Tot de 20e eeuw werden metselwerkgebouwen in Europa over het algemeen gemaakt van zeer doorlaatbare materialen zoals steen- en kalkmortels en worden ze bedekt met zachte verven op waterbasis, die elk vochtig product zonder schade in de lucht laten diffunderen. De latere toepassing van ondoordringbare materialen die de natuurlijke verspreiding van vocht verhinderen, zoals tegels, linoleum, cement en gipsmaterialen en synthetische verven, wordt door sommigen beschouwd als de belangrijkste oorzaak van vochtproblemen in oudere gebouwen.
Er zijn veel oplossingen voor het omgaan met vocht in bestaande gebouwen, waarvan de keuze grotendeels zal worden bepaald door de soorten vocht die het gebouw beïnvloeden, bijvoorbeeld opstijgend vocht, hygroscopisch vocht, condensatie, doorslaand vocht, enz.
Gezondheid en veiligheid
Sommige DPC-materialen kunnen asbestvezels bevatten. Dit kwam vaker voor in de oudere, grijze kitten en in flexibele teerplaten.